با ما ارتباط برقرار کن

دانستنی‌

عمل سزارین آره یا نه

سزارین نوعی زایمان غیرطبیعی است که در گذشته، درصورت بروز مشکل برای مادر و عدم امکان زایمان طبیعی انجام می‌شد…

منتشر شده

روی

عکس:

سزارین نوعی زایمان غیرطبیعی است که در گذشته، درصورت بروز مشکل برای مادر و عدم امکان زایمان طبیعی انجام می‌شد. امروزه درخواست زایمان سزارین، به‌خصوص در بین مادران ایرانی، افزایش یافته است. پس بهتر است مادران با آگاهی بیشتری انتخاب خود را انجام دهند. در ادامه‌ی مقاله، همه چیز را درباره‌ی زایمان سزارین به شما ارائه می‌کنیم.

عمل سزارین چیست؟

عمل سزارین به دنیا آوردن کودک از طریق عمل جراحی شکم و رحم مادر است. در برخی از موارد، عمل سزارین از قبل پیش‌بینی و برنامه‌ریزی می‌شود، اما گاهی شرایط به شکلی پیش می‌رود که پزشکان مجبور به انجام این عمل برای به دنیا آوردن کودک می‌شوند. برای مثال اگر مادر یا فرزند در شرایط خطرناکی باشند، عمل سزارین به‌شکل فوری صورت می‌گیرد. بنابر تحقیقات صورت‌گرفته در آمریکا، ۳۲ درصد از زنان این کشور در سال ۲۰۱۵ بچه‌ی خود را از طریق سزارین به دنیا آورده‌اند.

عمل سزارین

چه دلایلی باعث می‌شوند تا عمل سزارین انتخاب شود؟

شرایط مختلفی وجود دارد که در آنها، پزشکان عمل سزارین را به زایمان طبیعی ترجیح می‌دهند:

  • درصورتی که مادر پیش از این یک یا چند بار از طریق سزارین نوزاد خود را به دنیا آورده باشد. در این حالت، زایمان طبیعی ریسک بالایی دارد و می‌تواند باعث آسیب‌دیدگی رحم شود. البته در نظر داشته باشید که اگر مادری پیش‌تر فقط یک سزارین و آن هم از نوع برش افقی رحم را تجربه کرده باشد، می‌تواند بچه‌ی بعدی خود را از طریق زایمان طبیعی به دنیا بیاورد.
  • درصورتی که پیش از این عمل‌های دیگری روی رحم مادر انجام شده باشد؛ برای مثال عمل‌هایی همچون جراحی فیبروم رحم که ریسک دوام نیاوردن رحم را در زایمان طبیعی افزایش می‌دهد.
  • درصورتی که مادر بیش از یک نوزاد را باردار باشد. (البته می‌توان دوقلوها را هم به‌صورت طبیعی و هم به‌صورت سزارین به دنیا آورد که انتخاب روش زایمان بستگی به سن جنین و نوع قرارگیری آنها در رحم دارد.) هرچه تعداد قل‌ها بیشتر باشد احتمال انجام عمل سزارین بیشتر خواهد شد.
  • درصورتی که وزن بچه زیاد و اندازه‌ی وی بزرگ تشخیص داده شود، دکتر عمل سزارین را پیشنهاد خواهد کرد. همچنین اگر پیش از این مادر تجربه‌ی زایمان را داشته و بچه درحین آن دچار مشکل شده باشد، دکتر پیشنهاد می‌دهد که این بار بچه از طریق عمل سزارین به دنیا بیاید.
  • درصورتی که قرارگیری بچه در داخل رحم به‌صورت برعکس یا نامتعارف باشد. در این حالت نیز سزارین پیشنهاد می‌شود.
  • درصورتی که مشکل جفت سرراهی (Placenta Previa) به وجود آمده باشد. در این حالت جنین دهانه‌ی رحم را مسدود می‌کند و سزارین تنها راه ممکن است.
  • درصورتی که مادر به دلایلی مثل وجود فیبروئید‌ها، دچار انسداد دهانه‌ی رحم شده باشد که زایمان طبیعی را سخت یا غیرممکن می‌کند.
  • درصورتی که نقص یا مشکلی همچون اختلال طناب عصبی باز در جنین تشخیص داده شود که باعث می‌شود زایمان طبیعی ریسک بالایی برای فرزند داشته باشد.
  • درصورتی که مادر مبتلا به ویروس اچ آی وی باشد و آزمایشات پیش از زایمان ریسک انتقال بیماری را بالا نشان داده باشند.

در نظر داشته باشید که عمل سزارین، معمولا برای هفته‌ی سی‌ونهم برنامه‌ریزی می‌شود؛ مگر اینکه دلیل پزشکی خاصی باعث شود تا این کار زودتر از موعد صورت گیرد.

چه زمانی به عمل سزارین پیش‌بینی‌نشده نیاز می‌شود؟

هرازگاهی پزشک مجبور می‌شود تا عمل سزارین را به‌صورت از پیش تعیین‌نشده انجام دهد. شرایط زیر می‌تواند باعث اتخاذ چنین تصمیمی شود:

  • درصورتی که مادر به بیماری‌هایی از قبیل تبخال دستگاه تناسلی دچار شود، عمل سزارین می‌تواند مانع از آلوده شدن نوزاد شود.
  • درصورتی که گردن رحم مادر بزرگ نشود یا کودک در کانال رحم حرکت نکند یا روش‌های دیگر جوابگو نباشند، سزارین انجام می‌شود.

زایمان سزارین

چه زمانی به عمل سزارین اورژانسی نیاز می‌شود؟

هر از گاهی هم دکتر مجبور می‌شود تا برای حفظ سلامت مادر و کودک، عمل سزارین را به‌شکلی کاملا اورژانسی و فوری انجام دهد. موارد زیر می‌توانند منجر به این کار شوند:

  • درصورتی که ضربان قلب نوزاد وارد شرایط خطرناک شود و دکتر تصمیم بگیرد که نوزاد دیگر قادر به تحمل شرایط فعلی نیست و باید فورا از طریق سزارین خارج شود.
  • درصورتی که جنین دچار فروافتادگی بند ناف شود. در این حالت امکان دارد که اکسیژن نوزاد قطع شود و به همین دلیل باید فورا از طریق سزارین وی را خارج کرد.
  • درصورتی که مشکل دکولمان جفت (جدا شدن ناگهانی جفت از رحم) رخ دهد، درصورت عدم انجام فوری عمل سزارین، جنین خواهد مرد.
  • درصورتی که مادری قبلا عمل سزارین داشته باشد و نوزاد بعدی را به‌شکل زایمان طبیعی به دنیا بیاورد و درحین زایمان امکان آسیب‌دیدگی شدید رحم به وجود بیاید.

پیش از عمل سزارین چه اقداماتی صورت می‌گیرد؟

اولین کاری که پیش از سزارین انجام می‌شود، این است که دکتر به مادر توضیح می‌دهد که چرا باید بچه از طریق این عمل به دنیا بیاید و سپس فرمی به مادر داده می‌شود که باید آن را پر کند. درصورتی که مشاور ماما باشد، زن باردار به یک جراح هم معرفی می‌شود تا تصمیم نهایی اخذ شود.

در اولین مرحله متخصص بی‌هوشی وارد عمل می‌شود. این روز‌ها به‌ندرت پیش می‌آید که نیازی به بیهوشی کامل باشد، مگر اینکه موقعیتی اورژانسی به‌وجود بیاید یا امکان بی‌حسی وجود نداشته باشد. در حالت عادی معمولا از بی‌حسی استفاده شده و دارو‌های دیگری نیز تجویز می‌شوند تا مادر هنگام تولد نوزادش هوشیار باشد.

همچنین درحین عمل، لوله‌ای وارد مجاری ادرار می‌شود تا ادرار را خارج کند، درنهایت پس از انجام اقدامات لازم مادر به اتاق عمل فرستاده می‌شود. همچنین برای پیشگیری از تهوع، نوعی مایع ضداسید هم به مادر داده می‌شود؛ چرا که درصورت نیاز به بیهوشی کامل، احتمال بروز استفراغ وجود دارد که باعث می‌شود محتویات شکم وارد ریه‌ها شوند. مایع ضداسید با خنثی کردن اسید، باعث می‌شود تا ریه‌ها آسیبی نبینند.

علاوه‌بر این، آنتی بیوتیک‌های وریدی هم به مادر تزریق می‌شود تا امکان ابتلای او به عفونت‌ها را کاهش دهد. البته برخی از پزشکان آنتی‌بیوتیک را بعد از عمل پیشنهاد می‌دهند، ولی در حالت رایج این کار باید قبل از عمل صورت بگیرد.

همچنین درحین عمل، یک صفحه رو‌به‌روی صورت مادر قرار می‌گیرد تا او قادر به دیدن فرایند جراحی نباشد. البته اگر شخص خودش مایل به دیدن لحظه‌ی تولد فرزندش باشد، این صفحه کمی پایین‌تر می‌آید تا مادر در اولین لحظات تولد نوزاد، بتواند او را ببیند.

عمل سزارین به چه شکل صورت می‌گیرد؟

فرایند عمل سزارین به این شکل است که پس از اعمال بی‌حسی یا بیهوشی، پزشک برشی افقی در ناحیه‌ی شکم ایجاد می‌کند و با برش لایه‌های زیرین، به رحم می‌رسد. هنگامی که پزشک به عضله‌های شکم می‌رسد، آنها را کنار می‌زند تا به خود رحم برسد. معمولا برش رحم، به‌صورت افقی و در قسمت زیرین آن صورت می‌گیرد. اما ممکن است در شرایط خاص، مثل زمان‌هایی که نوزاد هنوز بالغ نشده است، این برش به‌صورت عمودی باشد. درصورتی که برش به‌صورت عمودی باشد، مادر قادر نخواهد بود تا در بارداری‌های بعدی فرزند خود را به‌صورت طبیعی به دنیا بیاورد.

سزارین چگونه انجام می شود

پس از برش، پزشک نوزاد را خارج می‌کند و پس از بریدن بند ناف، مادر می‌تواند برای چند لحظه وی را ببیند. سپس معاینه‌های مختلفی روی نوزاد صورت می‌گیرد و دکتر بخیه زدن رحم و شکم مادر را آغاز می‌کند. در این حین پس از اینکه نوزاد پوشانده شد، پرستار کودک را به همسر فرد می‌دهد و مادر می‌تواند فرزندش را مشاهده کند. معمولا فرایند بخیه زدن رحم و شکم طولانی‌تر از شکافتن آنهاست و ۳۰ دقیقه طول می‌کشد.

پس از عمل سزارین چه اتفاقاتی رخ می‌دهد؟

پس از تمام شدن عمل سزارین، بخیه‌های رحم خودبه‌خود از بین می‌روند و بخیه‌های روی پوست شکم هم معمولا پس از سه روز تا یک هفته، توسط پزشک برداشته می‌شوند. شاید هم پزشکی ترجیح بدهد که از بخیه‌هایی استفاده کند که خودبه‌خود جذب می‌شوند.

پس از اتمام مرحله‌ی بخیه زدن، مادر به اتاقی منتقل می‌شود و درصورتی که نوزاد هم شرایط خوبی داشته باشد، به مادر واگذار می‌شود. در این حین مایعاتی به مادر داده می‌شود تا اثرات بی‌حسی یا بیهوشی را از بین ببرد و مادر بتواند آب و غذای معمولی بخورد. همچنین در این زمان مادر می‌تواند به فرزند خود شیر بدهد.

مادر معمولا به‌مدت سه روز در بیمارستان می‌ماند و در این مدت پزشک مشاوره‌های لازم را به وی ارائه می‌کند و با دارو‌های مسکن درد وی را تسکین می‌بخشد.

چه گزینه‌هایی را می‌توان برای عمل سزارین انتخاب کرد؟

معمولا برخی بیمارستان‌ها، گزینه‌هایی را برای عمل سزارین پیشنهاد می‌دهند. برای مثال؛ این امکان وجود دارد که نوزاد بلافاصله پس از تولد، روی سینه مادر قرار بگیرد تا حس نزدیکی بیشتری بین مادر و فرزند به وجود بیاید. درصورتی که فردی به چنین مواردی علاقه داشته باشد، می‌تواند پیش از عمل از امکان عملی شدن آنها سؤال کند.

عمل سزارین چه ریسک‌هایی دارد؟

از آنجا که سزارین نوعی عمل جراحی است، ریسک بالاتری در مقایسه با زایمان طبیعی دارد. به این دلیل هم معمولا مراجع مختلف پیشنهاد می‌دهند که تا حد ممکن، فرزند به‌شکل زایمان طبیعی به دنیا بیاید.

برای مثال، مادرانی که تحت عمل سزارین قرار می‌گیرند، نسبت به مادرانی که زایمان طبیعی می‌کنند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی هستند. موارد دیگری مثل خونریزی یا درد شدید، نیاز به بستری شدن طولانی‌تر و زمان بهبود بلندمدت نیز از دیگر ریسک‌های سزارین هستند. همچنین ممکن است فردی به دارو‌های بیهوشی و بی‌حسی حساسیت داشته باشد و از این طریق دچار مشکل شود.

همچنین تحقیقات نشان می‌دهند که اگر فرزندی پیش از ۳۹ هفتگی با جراحی سزارین به دنیا بیاید، شانس ابتلا به بیماری‌های تنفسی در وی بیشتر می‌شود. علاوه‌بر این، اگر فردی قصد دارد تا در آینده باز هم صاحب فرزند شود، سزارین ریسک بروز مشکلات حین به دنیا آمدن فرزندان بعدی را هم بیشتر می‌کند.

اما با وجود ریسک‌های اشاره‌شده، شرایط به‌شکلی نیست که جلوی عمل سزارین گرفته شود. گاها شرایط به‌شکلی پیش می‌رود که جراحی سزارین برای سالم نگه داشتن فرزند، مادر یا هر دو، ضروری می‌شود. درمجموع مادر باید به‌شکل دقیقی درمورد دلیل انتخاب سزارین یا ریسک‌های آن با پزشک مشاور خود صحبت کند و با آگاهی بالا، بهترین روش را برای تولد فرزند خود انتخاب کند.

ادامه ی خواندن
برای ارسال دیدگاه کلیک کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آگهی
loading...

دانستنی‌های متفرقه

واقعیت هایی درباره عقرب ها

منتشر شده

روی

به وسیله

مجله دوستم | دانستنی‌های متفرقه

عقرب از بستگان نزدیک عنکبوت ها است و به گروهی از جانوران نام عنکبوتیان تعلق دارد.

عقرب از بستگان نزدیک عنکبوت ها است و به گروهی از جانوران نام عنکبوتیان تعلق دارد. عقرب ها را می توان در سرتاسر سیاره به جز قطب جنوب، گرینلند، نیوزیلند و جزایر کوچک خاصی پیدا کرد. بیشتر گونه های عقرب در آب و هوای گرم زندگی می کنند. تعداد کمی از گونه ها در آب و هوای سرد نیز یافت می شوند. عقرب ها موجوداتی بسیار قدیمی هستند. براساس اطلاعات فسیلی، عقرب ها از 430 میلیون سال قبل بر روی زمین وجود داشته اند. عقرب های امروزی و ماقبل تاریخ شبیه یکدیگرند. البته عقرب های امروزی نصف عقرب های باستانی اند.

در ادامه واقعیت های جالبی درباره عقرب ها بیان می شود.

• عقرب ها بسته به نوع گونه اندازه های متفاوتی دارند. اندازه بزرگ ترین گونه های عقرب ها می تواند به 7 اینچ (18 سانتی متر) برسد در حالی که طول کوچک ترین گونه ها معمولا 0.5 اینچ (1.30 سانتی متر) است.

• مرگبارترین گونه های عقرب ها (با قوی ترین سم) عقرب های با اندازه متوسط اند.

• بدن عقرب با پوسته ای سخت پوشیده شده که به صورت اسکلت خارجی بدن عمل می کند.

• عقرب تا به بزرگسالی برسد، 5 تا 7 بار پوست اندازی می کند.

• عقرب ها با استفاده از گیره ها شکارشان را می گیرند.

• زهر هم برای حمله و هم برای دفاع استفاده می شود.

• عقرب ها گوشتخوارند. آنها معمولا از حشرات تغذیه می کنند.

• عقرب سم و آنزیم های گوارشی را به شکار تزریق می کند. هنگامی که هضم کامل می شود، عقرب مایع غذا را از بدن شکار می مکد.

• نوع غذای عقرب ها نوع و قدرت سم شان را تعیین می کند. بیشتر گونه های مرگبار عقرب در آمریکای شمالی و خاورمیانه زندگی می کنند. حدود 30 تا 40 گونه عقرب برای انسان مرگبارند.

• هنگامی که شکار کمیاب است، عقرب ها می توانند سوخت و ساز بدنشان را کاهش دهند و تنها با خوردن یک حشره در سال زنده بمانند. همچنین، عقرب های یخ زده پس از این که در معرض نور خورشید قرار می گیرند قادر به «احیا» هستند.

• عقرب ها یکی از معدود جانورانی هستند که می توانند از انفجار هسته ای جان سالم در ببرند.

• عقرب ها موجودات شب کار (فعال در شب) هستند. آنها در طول روز زیر سنگ ها، برگ ها و یا ساختمان های متروک پنهان می شوند.

• شکارچیان عقرب ها پرندگان (مانند جغد) و بابون (نوعی میمون) هستند.

• مرحله بارداری بسته به گونه می تواند از دو تا 18 ماه باشد.

• عقرب ها بچه زنده به دنیا می آورند. بر خلاف حشرات، که معمولاً تخم هایشان را خارج از بدن شان قرار می دهند، عقرب ها نوزادان زنده به دنیا می آورند. عملی که به عنوان زنده زایی شناخته می شود.

• بعضی از عقرب ها در داخل غشاء رشد می کنند و از محتویات نطفه و مادرشان تغذیه می کنند. بقیه بدون غشاء رشد می کنند و مستقیماً از مادرشان تغذیه می کنند.

• عقرب های تازه متولد شده پشت مادرشان سوار می شوند که در آن جا مورد محافظت قرار می گیرند تا زمانی که برای اولین بار پوست اندازی می کنند. بعد از آن پراکنده می شوند.

• نوزادان از لحظه تولد زهر در بدن خود دارند.

• عقرب ها از بندپایانی هستند که به طبقه عنکبوتیان تعلق دارند.

• بیشتر بندپایان نسبت به جانوران دیگر عمر نسبتاً کوتاهی دارند. خیلی از حشرات فقط چند هفته یا چند ماه زندگی می کنند. حشرات یک روزه (Mayflies) فقط چند روز عمر می کنند. اما عقرب ها در میان بندپایانی هستند که طولانی ترین عمر را دارند. در جهان وحش، عقرب ها معمولاً از 2 تا 10 سال زندگی می کنند. در اسارت، عقرب ها تا 25 سال زنده می مانند.

• عقرب ها موجوداتی باستانی هستند. اگر شما می توانستید به 300 میلیون سال پیش سفر کنید با عقرب هایی مواجه می شدید که به طرز قابل توجهی مشابه فرزندان امروزی خود زندگی می کنند. شواهد فسیلی نشان می دهد که عقرب ها از دوره کربنیفر، عمدتاً بدون تغییر باقی مانده اند.

• عقرب ها، احتمالاً در دریاها زندگی می کردند و حتی احتمالاً آبشش داشته اند. در 420 میلیون سال پیش، برخی از این موجودات راهشان را به خشکی پیدا کرده اند.

• عقرب های اولیه احتمالاً چشم های مرکب داشته اند.

• بندپایان بیش از 400 میلیون سال است که بر روی خشکی زندگی می کنند.

• عقرب ها قهرمان بقا هستند. یک عقرب می تواند یک سال تمام بدون غذا زندگی کند. از آنجایی که عقرب ها ریه های کتابی (همانند خرچنگ نعل اسبی) دارند، می توانند تا 48 ساعت در زیر آب غوطه ور شوند و زنده بمانند.

یک عقرب می تواند یک سال تمام بدون غذا زندگی کند

• عقرب ها در محیط های ناملایم و خشک زندگی می کنند. عقرب ها آب زیادی نمی نوشند و می توانند بدون آب طولانی مدت زنده بمانند. بیشتر آب مورد نیازشان را می توانند از مواد غذایی جذب کنند.

• سرعت سوخت و ساز عقرب ها بی نهایت پایین است و تنها به یک دهم اکسیژن مورد نیاز بیشتر حشرات نیاز دارند. عقرب ها به نظر می رسد عملاً از بین نرفتنی هستند.

• انواع موجودات عقرب مانند وجود دارند که واقعاً عقرب نیستند. این جانوران عبارتند از: عنکبوت دم دار، عقرب نماها و عقرب باد.

• بدن عقرب بندبند است. عقرب ها مانند عموزاده هایشان یعنی عنکبوت ها بدن دو بخشی دارند (سروسینه توأم و شکم) و دارای چهار جفت پا برای راه رفتن و یک جفت گیره هستند.

• عقربها با همه عنکبوت های دیگر شباهت های آناتومیکی دارند اما دانشمندانی که درباره تکامل شان مطالعه می کنند، معتقدند که ارتباط شان با درازپایان (Opiliones)  نزدیک تر است.

• عقرب ها قبل از جفتگیری می رقصند. وقتی بین عقرب های نر و ماده تماس برقرار می شود وارد رقصی به نام پیاده روی دو نفره می شوند.

• رقص جفت گیری ممکن است ساعت ها به طور انجامد. نرها اسپرم را روی زمین رها می کنند و ماده ها آن را جمع می کنند. سپس تخم ها داخل رحم مادر رشد می کند.

• عقرب ها در تاریکی می درخشند. به دلایلی که هنوز بحث برانگیز است عقرب ها در زیر نور ماوراء بنفش می درخشند. کوتیکول عقرب یا پوست آن نور ماوراء بنفش را جذب می کند و آن را به صورت نور مرئی باز می تاباند. این موضوع کار محققان را ساده تر می کند. محققان می توانند در شب لامپ تیره را به محیط زیست عقرب بیندازند و سوژه را روشن کنند.

• گرچه تا چند دهه پیش فقط حدود 600 گونه از عقرب ها شناخته شده بودند اما حالا دانشمندان نزدیک به 2000 نوع را با استفاده از تاباندن اشعه ماورای بنفش و مکان یابی عقرب ها پیدا کرده اند.

• عقرب ها در زیر لامپ ماورای بنفش می درخشند. دانشمندان بر این باورند که تولید ماده فلورسنت با پوست ریزی در ارتباط است.

• وقتی یک عقرب پوست اندازی می کند، کوتیکول جدید آن ابتدا نرم است و حاوی ماده ای نیست که موجب فلورسنس شود. به همین دلیل، عقرب هایی که جدید پوست اندازی کرده اند در تاریکی نمی درخشند. فسیل های عقرب ها با وجود گذشت میلیون ها سال که در خاک مانده اند هنوز می توانند فلورسنس باشند.

• عقرب ها شکارچیان شب کارند. بیشتر عقرب ها حشرات، عنکبوت ها و دیگر بندپایان را شکار می کنند، اما بعضی هم از کرم های حشره و کرم های خاکی تغذیه می کنند. البته، عقرب های بزرگتر می توانند شکارهای بزرگتری را بخورند، و بعضی از آنها از جوندگان کوچک و مارمولک ها تغذیه می کنند.

• بسیاری از عقرب ها هر چیزی که اشتهایشان را برمی انگیزد را می خورند، بقیه در رابطه با شکارهای خاصی تخصص پیدا کرده اند مثل خانواده های خاصی از سوسک ها یا عنکبوت هایی که زیر زمین لانه می سازند. یک عقرب مادر گرسنه اگر منابع غذایی کمیاب باشد نوزادان خودش را می خورد.

• عقرب ها زهر تولید می کنند. دم وحشتناک آنها در واقع 5 بخشی است و از شکم، منحنی به سمت بالا و یک بخش انتهایی به نام تلسون تشکیل شده. تلسون جایی است که سم تولید می شود. در نوک تلسون یک ساختار سوزنی شکل به نام نیش است که دستگاه انتقال دهنده سم است. یک عقرب می تواند تولید زهر و این که چقدر زهر قوی باشد را بسته به این که آیا نیاز است طعمه را بکشد یا از خودش مقابل شکارچیان دفاع کند کنترل کند.

• بی شک، عقرب ها می توانند نیش بزنند که اصلاً هم خنده دار نیست. اما حقیقت این است که، با چند استثناء، عقرب ها نمی توانند آسیب خیلی زیادی به انسان وارد کنند. از حدود 2،000 گونه شناخته شده عقرب های جهان، تنها زهر 25 مورد آنها به کافی قوی است که برای یک بزرگسال خطرناک باشد. بچه های کوچک تر به خاطر اندازه کوچک شان بیشتر در معرض خطرند. خوشبختانه پادزهر عقرب هم در دسترس است و بنابراین مرگ در اثر نیش عقرب پدیده نادری است.

منبع : 020.ir

ادامه ی خواندن

اتومبیل

دایملر در آستانه جریمه ۴ میلیاردی

منتشر شده

روی

به وسیله

مجله دوستم | اتومبیل

وزیر حمل‌و‌نقل آلمان شرکت دایملر را به اعمال جریمه ۴/ ۴ میلیارد دلاری تهدید کرد.

هفته‌نامه اشپیگل آلمان در تازه‌ترین شماره خود اعلام کرد شرکت دایملر به دلیل تخلف در میزان آلایندگی خودروهای دیزلی به پرداخت جریمه‌ای سنگین محکوم خواهد شد. این خبر پس از آن منتشر شد که دیتر تسچه، مدیر دایملر هفته گذشته پشت درهای بسته با شوئر دیدار کرد.

موضوع این دیدار شمار خودروهایی بود که نرم‌افزار تخلف دارند و باید میزان آلایندگی‌شان اصلاح شود. اشپیگل ادعا کرده است بیش از ۷۵۰ هزار دستگاه از محصولات مرسدس بنز چنین شرایطی دارند و دولت آلمان می‌تواند جریمه‌ای به مبلغ ۵ هزار یورو به ازای هر دستگاه برای خودروساز تعیین کند.

دایملر اعلام کرده است نرم‌افزار کشف شده ابزار تخلف نیست و با وجود همکاری کامل با مقامات، به این تصمیم سازمان حمل‌و‌نقل آلمان اعتراض خواهد کرد. احتمال می‌رود خودروهای «سری‌سی» مرسدس بنز نیز متخلف شناخته شوند و دایملر ناچار شود ۸۰ هزار دستگاه خودرو را برای کاهش آلایندگی فرابخواند.

دنیای اقتصاد

ادامه ی خواندن

حیوانات خانگی و پرندگان

نحوه نگهداری از ماهی فلاور هورن

منتشر شده

روی

به وسیله

مجله دوستم | حیوانات خانگی و پرندگان

ماهی های فلاورهورن به دلیل رنگ های درخشان و البته شکل عجیب سرشان شناخته شده هستند. نام آن ها بر گرفته از همین شکل عجیب سرشان است.

ماهی فلاور هورن یک سیچلاید درشت جثه هیبریدی است. یعنی این ماهی در طبیعت وجود ندارد و این ماهی را با نسل کشی بین گونه های مختلف سیچلایدهای درشت جثه به وجود آورده اند. اینکه چه ماهی هایی با هم جفت زده شده اند تا این ماهی زیبا به وجود بیاید یکی از اسرار بازار تجارت این ماهی است و حتی شرکت هایی وجود دارند که به نسل کشی خود تا جایی ادامه داده اند که از این ماهی رنگ ها و شمایل متفاوتی را می توان مشاهده کرد.

اما حدس بر این است که این ماهی از نسل کشی بین گونه های آمریکای مرکزی نظیر تریماکو (Trimaco)، میداس (Midas)، تگزاس(Texas)، پرت خونی بزرگ (که خودش یک هیبرید است) و … به وجود آمده است و نکته شایان توجه این است که اصولا فلاورهای با نژاد نامرغوب از نظر شکل ظاهری به تریماکو (تریماک) بسیار شبیه هستند.

نام فلاورهورن از ترجمه ی نام آسیای شرقی آن “لو هان” (Luo Han) گرفته شده است. این ماهی در سال های اخیر از نظر استقبال ماهی دوستان (به جای ماهی بازان) در رده ی ماهی هایی نظیر دیسکاس و آروانا قرار گرفته است.

فلاورهورن ها از کجا آمده اند؟

ماهی های فلاورهورن به دلیل رنگ های درخشان و البته شکل عجیب سرشان شناخته شده هستند. نام آن ها بر گرفته از همین شکل عجیب سرشان است. در زبان انگلیسی هورن به معنی شاخ است و زائده شاخ مانند آن ها بار نیمی از اسم شان را به دوش می کشد. این ماهی ها دست پرورده انسان ها هستند و در طبیعت یافت نمی شوند. اگر چه اجداد فلاورهورن ها اهالی آمریکای مرکزی و تایوان هستند اما آن ها ابتدا در مالزی پرورش یافتند و از آنجا راهی تایوان، تایلند و همه جای دنیا شدند. این نژاد از کپورها محصول درهم آمیخته شدن چند نوع کپور دیگر مثل شیطان قرمز و یا طوطی ماهی (کپور) هستند.

 

اگر با مبانی فنگ شویی آشنا باشید می دانید که چینی ها برای اژدها احترام خاصی قایل هستند. به خاطر همین موضوع آنها اعتقاد دارند که ماهی آروانا چون به اژدها شبیه است، نگهداری این موجود در خانه برای صاحبش خوش یمن است.

این اعتقادات فنگ شویی درباره ی فلاورهورن هم به وجود آمده است و چینی ها اعتقاد دارند که هر چه زایده ی روی سر این ماهی موسوم به کوک (KOK) بزرگتر باشد، بخت و اقبال صاحب آن در مسایلی مانند شغل و تجارت و امور زندگی بیشتر است و این اعتقاد تا جایی پیش رفته است که امروزه این ماهی در شرق دور به قیمت های بسیار گزاف خرید و فروش می شود تا بخت و اقبال را به همراه خود به خانه ی صاحب جدیدش ببرد.

این اعتقادات در شرق دور آنچنان قوی است که حتی در خبری خوانده بودم که رییس جمهور یکی از این کشورها یکی از این ماهی ها را به قیمت بسیار گزافی (به پول ما نزدیک به 100 میلیون تومان!!!) خریده بود. این نکات را گفتم تا دوستان علت قیمت بالای این ماهی را حتی در کشور خودمان بدانند و گمان نکنند که این ماهی تافته ی جدا بافته ایست و قیمت بالای آن به خاطر زیبایی و یا چیز دیگری است و در واقع قیمت های این ماهی در بازارهای کشورهای دیگر بر قیمت این ماهی در کشور ما هم اثر گذاشته است.

برای ماهی فلاور Ph بین 7 تا ۸/۷ و دمای بین 27 تا 32 درجه ی سانتی گراد توصیه می شود

مشخصات ماهی فلاور هورن ها  و شرایط نگهداری:

فلاورهورن ها در شرایط مطلوب معمولا بین 8 تا 10 سال عمر می کنند. رشد آن ها بسیار سریع است و در مدتی کوتاه طول آن ها به 30 سانتی متر می رسد. البته این مسئله چندان عجیب هم نیست چرا که این ماهی های زیبا اشتهای خوبی دارند. آن ها به یک نوع غذا بسنده نمی کنند و به غذاهای گوناگونی نیاز دارند همچنین باید روزانه دو تا سه وعده غذا به آن ها داد.

راستش را بخواهید آن ها خلق و خوی خوشی هم ندارند، البته نه در برابر شما بلکه در برابر بقیه ماهی ها و مخصوصا ماهی های کوچکتری که در آکواریوم هستند. اگر ماهی ای کنار فلاورهورن قرار دادید که در دهان آن جا می شود، حتما با ماهی کوچکتان خداحافظی کنید. این کپور ها معمولا در آکواریوم های جداگانه نگهداری می شوند.

یادمان باشد که هیچ موجود زنده ای نیست که از زیبایی برخوردار نباشد. اگر علایق شخصی را کنار بگذاریم آیا می توانیم ارجحیتی بین آهو و شیر قرار دهیم؟ می توانیم بگوییم کلاغ زیبا تر است یا کرم ابریشم؟ صفاتی که ما به حیوانات تحمیل می کنیم، بخشی از هستی آن ها است، هستی ای که به هزار شکل زیبایی را در خود جای داده است. یک دلفین زیباتر است یا ماهی ای که شکار می کند؟ فلاورهورن اگرچه تحمل ماهی دیگری را در کنار خود ندارد و اگر چه احتمالا از اینکه شما انگشتتان را داخل خانه اش کنید خشنود نخواهد شد اما بازیگوشی و رنگ ها و طرح های بی شمار و زیبایش قطعا دلیل کافی ای است که ما از آنها نگهداری کنیم.

مشخصات ماهی:

این ماهی یکی از سخت جان ترین ماهی های آب شیرین محسوب می شود و نگهداری از آن خیلی سخت نیست و هر شخصی با هر مقدار تجربه می تواند از این ماهی نگهداری کند. البته به شرط آنکه اطلاعات اولیه و اصولی نگهداری از آکواریوم و به خصوص حفظ کیفیت آب و چرخه ی ازت را به درستی بداند و بتواند به آن عمل کند.

ماهی های زیر 10 سانت به طور کلی برای خرید زیاد مطمین نیستند و زیر این اندازه هم به بازار عرضه نمی شوند. زیرا بیماری های انگلی در نوزادی این ماهی بسیار شایع است و بسیاری از بچه ماهی ها قبل از رسیدن به 10 سانتی متری می میرند. اما ماهی های 10 سانتی متری به بالا را می توان با خیال راحت خریداری کرد. فلاورهورن معمولا تا 30 سانتی متر رشد می کند که نمونه های 40 سانتی متری و بیش از 40 سانتی متری آن هم دیده شده است.

برای ماهی فلاور Ph بین 7 تا ۸/۷ (یعنی هفت و هشت دهم) و دمای بین 27 تا 32 درجه ی سانتی گراد توصیه می شود. اندازه ی آکواریوم مناسب برای این ماهی، با ابعاد 120 سانتی متر طول و 60 سانتی متر عرض پیشنهاد شده است (برای تنها ۱ ماهی).

لازم به ذکر است که این ماهی بسیار مهاجم و قلمرو طلب است و هیچ ماهی ای را نمی توان در کنار این ماهی نگهداری کرد. شاید برای شما هم پیش آمده که وقتی که دستتان را نزدیک آکواریوم این ماهی می برید این ماهی به اصطلاح با شما بازی می کند و دست شما را تعقیب می کند. اما این اصلا یک بازی نیست و این ماهی قلمروطلب دست شما را به قصد حمله به شما تعقیب می کند که از پشت شیشه موفق نمی شود.

این ماهی حتی به لجن خوار داخل آکواریوم رحم نمی کند و ممکن است آن را بدرد. این قلمروطلبی حتی در مورد فلاورهای دیگر هم صدق می کند و دو فلاوری که در یک تانک باشند حتما به هم حمله می کنند و یکی دیگری را از پای در می آورد. این قضیه باعث شده است که جفت زدن این ماهی تا حدودی مشکل باشد. چون اگر ماهی نر از ماهی ماده خوشش نیاید و آن را نپذیرد بدون شک آن را خواهد کشت.

ماهی فلاور حتی به لجن خوار داخل آکواریوم رحم نمی کند و ممکن است آن را بدرد

برای جفت زدن ماهی نر و ماده دو راه وجود دارد:

1- اینکه از بچگی یک گله را با هم نگهداری کنیم و بعد از این که جفت ها مشخص شدند، هر جفت را در یک آکواریوم مجزا نگهداری کنیم.

2- اینکه بین ماهی نر و ماده ی بالغ که هم دیگر را ندیده اند شیشه ای که وسطش یک سوراخ متوسط وجود داشته باشد و ماهی ها نتوانند از آن عبور کنند قرار دهیم تا ماهی ها هم دیگر را ببینند و هم دیگر را محک بزنند و همچنین به کمک این سوراخ عمل قفل کردن دهان (Lip Lock) را بتوانند انجام دهند. سپس زمانی که دیدید دو ماهی به هم نزدیک شده اند و به هم حمله نمی کنند، می توانید شیشه ی بین شان را بردارید.

در رابطه با بچه گیری از فلاور باید بگویم که نکردن این کار خیلی بهتر است. چون معمولا ماهی هایی که از این طریق حاصل می شوند اصلا کیفیت پدر و مادر را چه در زیبایی و چه در کله ای که خواهند زد ندارند و این کار تنها باعث این می شود که نسل فلاورهای نامرغوب بیشتر شود. این کار را تنها برای کسب تجربه و علاقه ی خود انجام دهید و تا از کیفیت ماهی های حاصله مطمئن نشده اید آنها را به بازار عرضه نکنید. این که الان در فروشگاه ها و سایت ها مطالبی راجع به فلاور بی کیفیت و نامرغوب ایرانی می شنوید از همین تولید مثل نادرست فلاور به دست افراد بی تجربه یا کم تجربه ناشی می شود.

تشخیص جنسیت ماهی در بزرگسالی آسان است. ماهی نر بالغ بسیار زیباتر است و مهمترین مشخصه ی آن داشتن زایده ای بزرگ بر روی سرش است که همان طور که گفتم به کوک (KOK) موسوم است.

ماهی ماده فاقد کوک است. اصطلاحی که درباره ی کوک در ایران رایج است این است که می گویند: “فلاور کله زده است!”. که از لحاظ لغوی اشتباه است. کوک فلاور چیزی جز چربی انباشته شده بر روی سرش نیست و سوال بسیاری این است که چگونه کوک فلاور را بزرگتر کنند. گفته می شود که مواد حاوی امگا 3 مانند میگو می تواند بر رشد کوک فلاورهورن تاثیر داشته باشد.

تشخیص جنسیت فلاور در دوران کودکی از 2 راه امکان پذیر است:

1- ماهی ماده در دوران قبل از بلوغ و بعد از بلوغ معمولا (تاکید می کنم معمولا چون این امر همیشگی نیست و استثنا هم زیاد دارد) روی باله ی پشتی خود یک خال واضح و آشکار دارد.

2- ماهی نر نابالغ را اگر از آب خارج کرده و با انگشت شست در زیر شکمش از زیر آبشش تا نزدیکی ناحیه ی تناسلی اش را نوازش دهید، مایع زلالی از ناحیه ی تناسلی اش خارج می شود که من این کار را تا به حال تجربه نکرده ام اما حرفه ای های خارج از کشور این روش را خیلی دقیق می دانند. به هرحال توصیه می شود برای این که مطمین باشید که ماهی که می خرید نر است، حتما ماهی بالغ که کوک دارد را بخرید(یا به اصطلاح کله زده است).

ماهی فلاورهورن حتما باید با غذاهای با کیفیت تغذیه شود تا رنگ و روی خوبی پیدا کند و کوک اش رشد کند. غذای زنده هم برای این ماهی یک امر نسبتا ضروری است و هرزگاهی باید برایش غذای زنده تهیه شود.البته باید از سلامت غذای زنده مطمین بود تا ماهی ما انگل یا بیماری از نوع دیگری نگیرد.

نر بالغ دارای رنگ زیباتر و متنوع تر نسبت به ماده است

مهم ترین شاخصه های یک فلاور زیبا عبارتند از:

1- کوک: هرچه بزرگتر و خوش رنگتر، بهتر.

2- رنگ: هرچه رنگ ها واضح تر، بیشتر و منحصر به فردتر باشند بهتر است.

3- فرم بدن: هرچه ماهی عضلانی تر و دارای گلوی برجسته تر و رنگی تر باشد، بهتر است. هرچه صورت فلاورهورن به میمون شبیه تر (اصطلاحا Monkey Face) باشد، بهتر است.

4- نقاط افقی روی بدن موسوم به “فلاور”: نام این ماهی به خاطر وجود این علایم گل مانند بر روی بدنش انتخاب شده است. هرچه این خط ها پر رنگ تر و پیوسته تر باشند بهتر است. در ضمن برخی فلاورهورن ها دارای دو سری خط فلاور موازی هستند که به دوبل فلاور معروف شده اند و از ارزش بالایی برخوردارند.

بعضی ها اعتقاد دارند که ماهی فلاور ماهی دو رگه است که از جفت گیری دو نوع دیگر از سیکلیدها به وجود امده است فلاورها تا 30 سانتی متر رشد می کنند ماهی های بسیار خشنی هستند که حتی به هم نوعان خویش رحم نمی کنند و به آنها آسیب می رسانند از ماهی های هیبرید هستند اسم علمی ندارند در عوض اسم چینی دارن عده ای عقیده دارند که پیدایش این ماهی بر اثر جهش ژنتیکی سیکلید هاست ولی دلایل زیادی هست که این ماهی در اثر جفت گیری های انتخابی بشری بدست آمده است.

شرایط سخت آکواریوم را از لحاظ دما، سختی آب و پ هاش و نیترات را تحمل می کند ولی بهترین پ هاش برای آنها 7 تا 7.8 هست. وددمای 27 تا 32. مثل تمام سیکلیدها فضای بزرگ برای شنا و مخفی گاه را در آکواریوم دوست دارد ولی به گیاه طبیعی جور نیست. شن کف را هم بهم می ریزد. تا 30 سانت رشد می کنند. در سطوح میانی و کف آکواریوم شنا می کنند تقریبا انواع غذاها را می خورند چه زنده و چه خشک و یا فریز شده. ماهی بسیار مهاجمی هست و عموما با ماهی دیگری سازگاری ندارد بهتر است با دست به او غذا ندهید! بعضی عقیده دارند که با سیکلیدها بزرگ و نگهداری می شود این ماهی برای رشد خوب احتیاج به 200 لیتر آب دارد.

فلاورها معمولا عادت دارند برای خودشان 1 مکان یا چند نقطه در آکواریوم را انتخاب کرده و آن را گود می کنند و آنجا را به مکانی امن برای استراحت و زندگی انتخاب می نمایند در بالغین این رفتار برای نگهداری تخم ها و بچه ماهیان درون این گودال نیز دیده می شود در مورد تعیین جنسیت این ماهی باید گفت نوع نر بالغ روی سرش برآمدگی وجود دارد ولی نوع ماده چنین نیست نر بالغ دارای رنگ زیباتر و متنوع تر نسبت به ماده است ماهی نر لب های پهن و ضخیم تری نسبت به ماده دارد و کمی دهانش بزرگتر است نوک لوله تخمدان درست شبیه تخم و لبه آن گرد است نوک لوله اسپرم نر شبیه به نوک قلم نی و زوکی شکل است. در مورد فلاور هورن، باید بدانید ماهی ماده هم می تواند روی سرش برآمدگی داشته باشد، و با توجه به گونه اش دارای رنگ های بسیار زیبا باشد که خیلی از نرها نداشته باشند، شناخت فلاور نر و ماده با اسکار تفاوت دارد خیلی مشکل تر است. برای تغذیه آنها بهتر است از پروتئین های خالص استفاده شود مانند دل گاو گوشت میگو و یا ماهیان ریز.

روش تکثیر:

روش تکثیر فلاور مانند اسکار است فقط باید توجه داشت که برای تکثیر نر و ماده بالغ را در کنار هم قرار دهید اگر نر و ماده همدیگر را برای جفت گیری پذیرفتند که هیچ ولی اگر نوع نر ضربات شدیدی را به ماده وارد کرد خیلی زود بین ماهی نر و ماده یک شیشه قرار دهید و پس از یک هفته شیشه را از بین آن ها بردارید اگر دوباره ماهی نر خشونت به خرج داد آنگاه یا ماهی نر و یا ماده را عوض می کنیم و همین کار را انجام می دهیم تا جفت مناسب را پیدا کنیم این ماهیان در حدوده 1000 تخم می گذارند در صورتی كه شما ماهی ماده را در صورت ضربات ماهی نر كنترل نكیند و جدا نكنید منجر به مرگ حتمی ماهی ماده خواهد شد.

شرایط خلقی ماهی نر برای عملیات جفتگیری یکی از حیاتی ترین مسائل است بعد از تمیز نمودن محل تخم ریزی بوسیله ماهی نر و تخم گذاری از سوی جفت فلاور به مدت 3 الی 4 روز طول خواهد کشید که تخم ها به لارو و بعد از 5 الی 6 روز به بچه ماهی تبدیل شده و می توانند تغذیه نمایند و دیگر نیازی بوجود والدین آنها نیست.

چگونه از فلاورهورن ها نگهداری کنیم؟

دما

مثل همه ماهی ای استوایی دیگر، دمای مناسب برای این ماهی های آب شیرین بین 20 تا 30 درجه سانتی گراد است. دمای ایده آل برای زندگی آن ها 28 تا 31 درجه سانتی گراد است.

شرایط آب

پی هاش ( PH ) آب آکواریومی که خانه این ماهی است باید بین 7.5 تا 8 باشد. پی هاش ( PH ) در واقع مقیاس سنجش اسیدی یا قلیایی بودن آب است که از 0 تا 14 درجه بندی می شود. همچنین توصیه می شود که آب آکواریوم این ماهی هفته ای یک بار تعویض شود.

سیستم فیلتر

درست است که ماهی های فلاورهورن ماهی های مقاومی هستند اما اگر می خواهیم سالم ترین ماهی را داشته باشیم باید به همه چیز توجه کنیم. سیستم فیلتر آکواریوم گام جدی ای در راستای فراهم کردن محیطی سالم برای ماهی ها است.

غذا

بهتر است که به دفعات زیاد و مقدار کم به آن ها غذا بدهیم. خوشبختانه آن ها هم غذا های زنده می خورند و هم غذا های مخصوص ماهی. اگر بتوانیم مخلوطی از هر دو نوع غذا را در هر وعده و البته به میزان مناسب به فلاورهورن ها بدهیم، بهترین روش را در پیش گرفته ایم.

محیط آکواریوم

هر چه در چیدن اجزای داخل آکواریوم دقت بیشتری به خرج دهیم، ماهی ما بیشتر احساس می کند که درون خانه خودش زندگی می کند. فلاورهورن ها چندان از آکواریوم خلوت خوششان نمی آید.

یک نکته مهم

هرگز دو فلاورهورن را در یک آکوریوم و در کنار هم قرار ندهید. جنگ های آن ها خیلی اوقات منجر به مرگ می شود. اگر خیلی اصرار دارید که دو فلاورهورن را با هم در یک آکواریوم نگه دارید، حتما از پارتیشن های مخصوص استفاده کنید.

ادامه ی خواندن
آگهی
آگهی
loading...

برترین ها

کلیه حقوق محفوظ و متعلق به مجله پزشکی خانوادگی دوستم است بازنشر مطالب فقط با ثبت لینک مستقیم به سایت دوستم مجاز است.
آدرس: تهران- میدان فردوسی- خیابان گل‌پرور- پلاک ۳۸- واحد۹ ‌ شماره‌های تماس: ۰۲۱۶۶۷۱۰۹۵۷ و ۰۹۱۲۲۷۶۴۹۰۰ ‌ ایمیل: info@doustam.com