با ما ارتباط برقرار کن

روانشناسی

۷ علامت هشدار دهنده از دست دادن حافظه مرتبط با آلزایمر

منتشر شده

روی

در حالی که ابتلا به بیماری آلزایمر در هر سنی ممکن است، آلزایمر شایع ترین بیماری در بزرگسالان بالای ۶۰ سال است. با این حال، تحقیق اخیر نشان می دهد که علائم آلزایمر می توانند بسیار زودتر در زندگی ظاهر شوند، پس مهم است که هر گونه تغییر در حافظه، قضاوت و عملکرد های مغزی بالاتر دیگر را بررسی کنید. در این مقاله از راستینه ۷ علامت هشدار دهنده وجود دارند که ممکن است نشانگر از دست دادن حافظه مربوط به آلزایمر باشند. در حالی که تغییرات مغزی بخشی از چرخه طبیعی پیری هستند، مهم است که در مورد تغییرات ناگهانی یا شدید و هر چیزی که به طور قابل توجهی بر زندگی روزمره شما تاثیر می گذارد، با پزشک خود صحبت کنید.

 

 اشتباه قراردادن اشیا

افراد جوان اغلب دوست دارند از بعضی کارهای پدربزرگ و مادربزرگشان مثل گذاشتن سویچ ماشین در یخچال و یا گذاشتن عینک در جعبه جواهرات جوک بسازند، اما قراردادن نادرست اشیا – به ویژه در مکان های عجیب -می تواند نشانه اولیه آلزایمر باشد. در حالی که طبیعی است گاهی اوقات وقتی به خانه برمی گردید، فراموش کنید کیف پول خود را کجا گذاشته اید، اما اگر به طور فزاینده ای اشیاء را در جای نادرست قرار دهید، یا اگر نمی توانید کارهای خود را بازبینی کنید تا بتوانید متوجه شوید اشیا گم شده خود را کجا قرار داده اید، این موضوع می تواند آزاردهنده باشد.

 

اختلال در تصمیم گیری

وقتی قضاوت ضعیف از حد بگذرد، می تواند نشانه ای از آلزایمر باشد. گاهی اوقات پرداخت پولی بیشتر از آن چیزی که باید برای خریدی بزرگ بپردازید، واقعیتی تاسف بار از زندگی است. افرادی که مهارت های تصمیم گیری آن ها به طور کامل و به طور ناگهانی از بین می رود و یا شروع به گرفتن تصميمات غیر قابل قبول و نامناسب با شخصيت های معمولشان می کنند، ممکن است علائم زودرس آلزايمر را نشان دهند.

 

فراموشی کلمات

این مشکل می تواند اشکال متعددی داشته باشد. از فراموشی کلمات گرفته تا تلاش برای توصیف افکار انتزاعی و مشکل داشتن در فرایند فیزیکی نوشتن. گاهی اوقات فراموش کردن کلمه ای که “نوک زبان ” شماست، کاملا طبیعی است، اما مشکلات ارتباط عمومی می تواند نشان گر مسئله ای بزرگتر باشد.

 

تغییر در درک زمان

افراد مبتلا به آلزایمر به جای درک حس نوستالژیک ” زمان کجا رفت”؟، ممکن است به طور کامل دوره های زمانی را گم کنند. فراموش کردن تاریخ، علامت کوچکی از این موضوع است، اما موارد بزرگتر مثل سردرگمی در گذشت فصل ها یا عدم توانایی در مورد این که چه مدت زمانی در مکانی بوده اید، نگران کننده هستند.

 

گم شدن

بسیاری از ما، به ویژه امروزه که تمایل به وابستگی به برنامه های GPS برای مکان یابی داریم، توانایی کمتری در تشخیص مسیر داریم. با این حال، افرادی که شروع به نشان دادن علائم آلزایمر می کنند، ممکن است در مکان هایی که با آن ها آشنا هستند، مانند محله خانه و یا منطقه اطراف محل کار خود گم می شوند.

 

تکرار

بازگویی داستان تکراری گاهی اوقات با افزایش سن اتفاق می افتد اما تکرار دائم همان داستان ها یا عبارات به صورت مکرر ممکن است نشان گر از دست رفتن حافظه بیشتر باشد. فرم دیگری از تکرار ممکن است پرسیدن سوالی به طور مکرر حتی پس از آن که چندین بار پاسخ داده شد، باشد.

 

دشواری تکمیل وظایف

بسیاری از کارها، مانند دوش گرفتن، انجام بازی های مورد علاقه، و یا رانندگی به سمت محل کار به طور طبیعی با سالها تکرار در ذهن ما حک شده اند. با این حال، افرادی که علائم از دست دادن حافظه مربوط به آلزایمر در آن ها بروز پیدا می کند، ممکن است با تکمیل وظایفی که قبلا می توانستند با کمی فکر آن ها انجام دهند، مشکل داشته باشند.

ادامه ی خواندن
برای ارسال دیدگاه کلیک کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آگهی
loading...

روانشناسی

شاید شما هم اختلال «خود زشت انگاری» دارید!

منتشر شده

روی

به وسیله

افراد مبتلا به اختلال خود زشت انگاری همواره مشغول بررسی و نقد ظاهر خود هستند. آن ها همیشه به نقص هایی در ظاهر خود فکر می کنند که خانواده و دوستان شان آن ها را جزئی می دانند یا حتی معتقدند اصلا وجود ندارند.

برخلاف تصور رایج این اختلال مختص به جنسیت خاصی نیست و مردان و زنان هر دو به این اختلال دچار می شوند. در مردان، این اختلال می تواند به شکل وسواس درمورد هیکل، تناسب اندام و قد آن ها بروز کند.

نشانه‎های خاموش اختلال خود زشت انگاری را بشناسید

از نقطه نظر روانشناسی، این بیماران احساس شرمی عمیق و عزت نفس پایینی دارند و دچار خود بیزاری هستند. اگرچه این موارد علائم اختلال خود زشت انگاری هستند، اما نشانه های دیگری هم وجود دارد که از این اختلال خبر می دهد.

۱توجه بیش از اندازه به خود

افراد مبتلا به اختلال خود زشت انگاری هر روز ساعت های زیادی را صرف فکر کردن درباره ی نقص های واقعی خود یا عیوبی می کنند که تنها در تصور آن ها است. برای مثال آن ها تصور می کنند بینی ای بد شکل یا شکمی بزرگ دارند و برخی دیگر از آن ها در مجموع از کل بدن خود ناراضی هستند. این مسأله با مواقعی که آرزو می کنید موها یا اندام زیبای یک بازیگر خاص را داشته باشید متفاوت است. این اختلال نوعی وسواس است که موجب می شود فرد مبتلا ساعت های زیادی را در مقابل آینه یا در حال بررسی عکس های خودش سپری کند.

۲- داشتن تصوری غیر واقعی از بدن خود

برای مثال ممکن است زنی خودش را چاق بداند در حالی وزن او به نسبت قدش کاملا طبیعی باشد. تصوری که افراد مبتلا به این اختلال از خود دارند مطابق با واقعیت ظاهر آن ها نیست. وقتی از این افراد خواسته می شود طرحی کلی از بدن خود ترسیم کنند، تصویر آن ها از واقعیت دور و مطابق تصوری است که شخص از خود دارد.

۳- رفتار وسواسی

افراد مبتلا به اختلال خود زشت انگاری، دچار وسواسی هستند که می تواند به شکل ذهنی یا فیزیکی باشد. این اشخاص ممکن است خود را بیش از اندازه آراسته کنند، برآمدگی های صورت شان را مداوم لمس کنند یا دائماً خود را در آینه چک کنند. آن ها همیشه اطرافیان شان را بررسی و خود را با دیگران مقایسه می کنند. ممکن است این رفتارها به طور موقت احساس نگرانی آن ها را کم کند، اما این مسأله مانند اختلال وسواس فکری-عملی است.

۴- بروز مشکل در روابط شخصی و حرفه ای

در مجموع بین ۳ تا ۸ ساعت از روز فرد مبتلا صرف نشانه های این اختلال می شود. تلاش فرد برای تغییر یا پنهان کردن عیب هایی که تقریبا مثل غریزه ی نجات در ذهن او تثبیت شده اند، به شغل، تحصیلات، روابط عاطفی و حتی خانوادگی او صدمه می زند؛ به ویژه زمانی که فرد از کمک گرفتن برای حل مشکل خود امتناع می کند.

۵- نیاز به تأیید دیگران

اگر چنین شخصی در بین اطرافیان تان وجود داشته باشد، بارها و بارها به او می گویید که چاق یا بینی اش زشت نیست اما او ها باز هم قادر نیست واقعیت را ببیند. وسواس این افراد در خصوص نقص های بدن شان تأثیر زیادی روی روابط آن ها می گذارد چون نگرانند دیگران آن ها را قضاوت کنند و از صمیمی شدن پرهیز می کنند چون می ترسند شریک عاطفی شان آن ها را پس بزند. این ترس منجر به احساس نیاز به تأیید مکرر دیگران می شود که در نهایت باز هم آن ها را چندان راضی نخواهد کرد.

۶- صرف هزینه های فراوان برای عمل های زیبایی

عمل های زیبایی مثل جراحی زیبایی بینی، عمل لیپوساکشن شکم و تزریق بوتاکس از نشانه های شایع این اختلال هستند. این جراحی ها باعث وخامت بیشتر علائم اختلال خود زشت انگاری می شوند و سلامتی شخص در اثر افراط در جراحی به خطر می افتد. در میان افرادی که برای جراحی های زیبایی مراجعه می کنند افرادی دیده می شود که به شکلی افراطی ذهن خود را به بخشی از بدن شان مشغول کرده اند. برای مثال، شخصی مصر است تحت جراحی لیپوساکشن قرار بگیرد اما چربی ای برای برداشتن ندارد، یا فردی که به دنبال جراحی بینی اش است، تمام توجه خود را به بخش های کوچکی از بینی اش معطوف کرده که کاملا نرمال است.

۷- افراط در ورزش و رژیم

با شدت گرفتن ویژگی خود انتقادی، افراد مبتلا تلاش می کنند تمام عیوبی که در تصور خود دارند را اصلاح کنند. این مسأله ممکن است به شکل ورزش بیش از اندازه یا رژیم هایی سخت برای کم کردن اضافه وزنی باشد که در تصور آن ها است. یا برای مثال مردی شروع به خوردن پروتئین و بالا بردن وزن خود می کند تا به اندازه ی کافی درشت هیکل شود، حتی اگر از نظر دیگران او مرد بسیار عضلانی ای باشد. این نگرش می تواند به سرعت باعث بروز اختلالاتی در غذا خوردن شخص مثل آنورکسی (بی اشتهایی عصبی) و بولیمیا (پرخوری عصبی) و/یا ورزش افراطی شود.

۸- بروز مشکل در زندگی کاری و اوقات فراغت

نشانه های اختلال خود زشت انگاری به قدری پر رنگ هستند که بر زندگی خانوادگی، تحصیلی و کاری شخص تأثیر می گذارند. اگر زمانی که فرد صرف آراستن خود می کند به حدی باشد که دائماً دیر به محل کار خود می رسد، یا وسواسی که درمورد وزن خود دارد باعث دوری کردن او از خانواده و دوستانش می شود، چنین فردی در معرض خطر قرار دارد. مشغولیت مداوم ذهنی درباره ی نقص هایی که تنها در تصور شخص هستند، توانایی او را برای تمرکز روی مسائل دیگر مختل می کند و باعث می شود فرد نتواند به طور کامل به فعالیت های روزانه اش بپردازد. در این صورت زمان آن رسیده که شخص تحت درمان قرار بگیرد.

درمان اختلال

توانایی تشخیص آنکه مسأله ی آراستگی ظاهری برای شما تبدیل به یک وسواس شده است، گامی دشوار اما مهم در جهت درمان اختلال خود زشت انگاری است. اما از نقطه نظر روانشناختی، درمان این اختلال به شیوه ی رفتار درمانی شناختی انجام می شود. در این روش فرد آموزش می بیند تا عوامل محرک اختلال خود زشت انگاری را تشخیص دهد و افکار منفی خود را تبدیل به افکاری مثبت کند.

منبع: وب سایت روزیاتو

ادامه ی خواندن

مشاوره زناشویی

دلیل بی حوصلگی زنان بالای 50 سال و تمایل شوهرشان به ازدواج مجدد چیست؟

منتشر شده

روی

به وسیله

دلیل بی حوصلگی زنان بالای 50 سال و تمایل شوهرشان به ازدواج مجدد چیست؟

مشاوران پاسخ دهند چرا خانم ها وقتی پا به سن می گذارند، بی حوصله می شوند؟ و توقع دارند شوهرشان تجدید فراش نکند؟ کمی آن ها را راهنمایی کنید.

این یک ویژگی انسانی است که افراد مسائل را از دید خود می بینند و گاه از نوع نگاه دیگری به یک موضوع غافل می شوند. بنابراین از شما دعوت می کنم درباره موضوع از نقطه نظر دیگری نیز تامل کنید. هر چند شما به طور دقیق سن همسر خود را بیان نکرده اید و منظور شما از کلمه «پا به سن گذاشتن» مشخص نیست اما با فرض محتمل تر، با توجه به نوع کلمه انتخابی تان، من سن بالای 50 سال را برای شما و ایشان در نظر می گیرم و بر این مبنا به سوال شما پاسخ می دهم.

دلایل بی حوصلگی زنان بالای 50 سال

دلایل مختلفی ممکن است هر فردی را دچار یأس و بی حوصلگی کند. این دلایل منحصر به سن یا جنسیت خاصی نیست و بنا به موقعیت افراد می تواند در هر سنی افراد را به خود مشغول کند. این دلایل منجر می شود فرد درباره امور بیرونی بی علاقه و بی حوصله شود و آن چه تاکنون برای او مورد علاقه بوده است، خوشایندی خود را از دست بدهد. علاوه بر آن، دوران رشد یک انسان از مراحل مختلفی تشکیل شده است مانند نوباوگی و نوپایی، کودکی، نوجوانی، جوانی و بزرگ سالی، میان سالی و سالخوردگی. زمانی که فرد به هر یک از این مراحل وارد می شود، ممکن است به دلیل پایان یافتن مرحله قبل و ورود به یک مرحله جدید از زندگی، با حالات جدیدی نیز دست و پنجه نرم کند که از دید اطرافیان او این گونه به نظر برسد که فرد مذکور همان فرد همیشگی نیست.

زنان به طور میانگین در سنین 50-55 سالگی علاوه بر ورود به یک مرحله جدید از زندگی، با تغییرات فیزیولوژیکی که منجر به یائسگی و قطع دوران قاعدگی و باروری در آنان می شود، نیز روبه رو خواهند شد. هرچند تغییرات فیزیولوژیکی ممکن است تا حد اندکی منجر به بی حوصلگی و به مقدار نه چندان محسوس حالات خلقی شود اما این اتفاق به خودی خود نمی تواند تغییر چشمگیری در خلق و روحیات زنان ایجاد کند. در صورتی که زنان از یک کانون حمایت کننده و همراه با محبت برخوردار باشند و ارزش خود را تنها وابسته به جوانی و باروری خود ندانند، دوران یائسگی حتی می تواند برای آنان دوران دلچسبی به حساب آید و آنان مشتاقانه خود را برای نوع جدیدی از تجربه زنانگی آماده سازند.

دلایل مختلفی ممکن است هر فردی را دچار یأس و بی حوصلگی کند‎

حل مشکل به جای تجدید فراش

رابطه زناشویی بدون شک یکی از پایدارترین روابط انسانی است که هر فردی ایجاد می کند. انتظار می رود همسران صمیمی ترین و باملاحظه ترین اشخاص در قبال یکدیگر باشند و بیش از هر فرد دیگری در لحظات ناخوشایند زندگی از یکدیگر حمایت کنند. بنابراین کاملا طبیعی است که انتظار تعهد متقابل درباره ایشان وجود داشته باشد. شما می توانید با افزایش محبت خود، فرصت حل مشکل ارتباطی را که میان شما و همسرتان ایجاد شده است، فراهم کنید.

سعی کنید محیطی فراهم کنید تا بتوانید در فضای مناسبی با او به گفت و گو بنشینید. درباره احساسات خود و این که از بی حوصلگی او خرسند نیستید، با ایشان صحبت کنید. در این گفت و گو می توانید بر ارزش همسرتان و سال های طولانی که با یکدیگر سپری کرده اید، تاکید و سعی کنید دلایل بی حوصلگی ایشان را جویا شوید. می توانید راه حل هایی برای بهتر شدن خلق ایشان پیشنهاد کنید و از او بخواهید راهکارهایی را که فکر می کنید می تواند او را خوشحال تر سازد، بیان کند. در نهایت در صورتی که با تلاش شخصی تان نتوانستید کمکی به ایشان کنید، از او بخواهید به همراه یکدیگر به یک زوج درمانگر مراجعه کنید. بدون شک تجدید فراش زمانی که با همسرتان زندگی می کنید، نه تنها کمکی به بهتر شدن ایشان و رابطه شما نخواهد کرد بلکه مشکلات را پیچیده تر می سازد.

منبع : khorasannews.com

ادامه ی خواندن

مشاوره زناشویی

چند نکته برای همکاری با همسر

منتشر شده

روی

به وسیله

چند نکته برای همکاری با همسر

به دلیل رقابت در بازار شغل و وضعیت اقتصادی، افرادی هستند که زندگی خود را وقف کارشان کرده‌اند. این وضعیت، ممکن است افراد را بین کار و زندگی، دچار سردرگمی کند. خصوصا اگر با همسرتان همکار باشید. وقتی با همسرتان کار می‌کنید، لازمست بدانید که چگونه در عین حال که وظایفتان را انجام می‌دهید، زندگیتان را با مشکل مواجه نکنید.

راههای متنوعی برای همکاری با همسر وجود دارد، بدون اینکه بر رابطه شما تاثیر بگذارند. برای مثال، شما می‌توانید بعنوان همکار کار کنید، با هم کاری راه‌اندازی کنید و یا یکی از شما زیر مجموعه دیگری باشد. برای داشتن همکاری با همسرتان ، لازمست نکات زیر را دنبال کنید تا به یک تعادل سالم برسید.

کار و خانه را از هم جدا کنید

در این جا، شما باید در محل کار با هم ارتباط حرفه‌ای و شغلی داشته باشید، و مهمتر از همه، مسائل خانوادگی را از مسائل کاری جدا کنید. بنابراین، هر کاری که در دفتر کار انجام می‌دهید، باید همانجا بماند، و لزومی ندارد در خانه با همسرتان راجب به مسائل کاری بحث کنید. این بدان معناست که در خانه باید زن و شوهر باشید و در دفتر کار، مشغول کار کردن، تا بین این دو تعادل ایجاد شود.

محل کار خود را جدا کنید

اگر کار شما مشترک و در منزل است، مانند اینست که با همسرتان از آشپزخانه به اتاق خواب بروید. از این رو، محل کار شما باید رسمی باشد. این برای سلامت ذهنی و شغل شما بسیار حیاتی است. جدا کردن محل کار از محل زندگی، به ویژه در صورت کار با همسر، برای لذت بردن از زندگی بسیار حائز اهمیت است.

این امر، با کار کردن در یک دفتر جداگانه و یا بخش‌های مختلف شرکت قابل اجراست. برای ارتقا محل کار خود، می‌توانید ارتباطات خود را با استفاده از ایمیل یا تلفن میسر سازید. این روش به شما کمک خواهد کرد تا فضای کاری خود  را حرفه‌ای‌تر کنید.

به همدیگر احترام بگذارید 

برای برقراری یک ارتباط موفق بین همسرتان در خانه و محل کار، هر دو طرف باید به همدیگر احترام بگذارید. شما همیشه باید سر کار احترام همدیگر را نگه دارید و همانند یک همکار با هم رفتار کنید. لازمست در خانه و محل کار، راههای بخصوصی برای ارتباط با هم داشته باشید. بعبارت دیگر، نباید بگذارید عصبانیّت بر احساسات شما غلبه کند. این تسلط بر اعصاب، زمانیکه یکی از همسران دارای رتبه شغلی پایین‌تر است به شما کمک می‌کند. بنابراین، باید به اندازه دیگر همکاران، برای همدیگر احترام قائل شوید.

هدف مشترکی را دنبال کنید

شما باید یک هدف مشترک را برای خود تعیین کنید. به این دلیل که هیچ نقشه‌ راهی، بدون داشتن مقصد در ذهن معنا ندارد. اگر با هم توافق کنید که به سمت یک هدف مشترک پیش بروید، سعی خواهید کرد آن هدف را حفظ کنید. به روزرسانی‌های منظم و ارتباط باز برای تبادل ایده‌ها، به شما کمک خواهد کرد تا قبل از پیدایش موانع، آنها را پیش بینی کرده و از آنها اجتناب کنید.

زمانی را به خود اختصاص دهید

گذراندن زمان بیشتر با همسرتان این احساس را به شما می‌دهد که همیشه با هم هستید. سر کار، هنگام خواب، و هنگام استراحت در کنار هم هستید. بنابراین، باید زمانی را به تنهایی و خوداندیشی اختصاص دهید. زمانی را برای سرگرمی‌های خود اختصاص دهید. بهتر است در فعالیتهای متنوع مانند پیاده‌رو، رفتن به باشگاه، دوچرخه سواری و … شرکت کنید و گاهی نیز با دوستانتان قرار بگذارید.

عشق را فراموش نکنید

زیاد با هم بودن می‌تواند حس عاشقانه شما را نسبت به هم کاهش هد. برای اینکه آتش عشقتان را همچنان شعله‌ور نگه دارید، لازم است هر دقیقه سخت تلاش کنید. این تلاش کمک می کند تا رابطه شما دچار ملالت و یکنواختی نشود. اگر به دنبال شادی بیشتر در زندگی هستید، سعی کنید روابط زناشویی خود را بهبود ببخشید. برای تقویت این رابطه، می‌توانید با هم بیرون بروید. بیرون رفتن یکی از راههای شاد ماندن در زندگی است. بطور کلی، همیشه باید به خاطر داشت که عشق به همسر مقدم بر کار کردن است.

نتیجه گیری

اگر با همسرتان یک کار مشترک دارید، این کار باید به اندازه رابطه شخصی شما قوی باشد. بنابراین، شما به تلاش و زمان نیاز دارید تا یک پایه ذهنی قوی را که بتواند شما را به موفقیت برساند، ایجاد کنید. روی هم رفته، پذیرای همدیگر باشید، به هم توجه کنید، و بدون قید و شرط و با دنبال کردن راهنمایی‌های بالا، از نیازهای همدیگر حمایت کنید.

منبع: بانوی شهر

ادامه ی خواندن
آگهی
آگهی
loading...

برترین ها

کلیه حقوق محفوظ و متعلق به مجله پزشکی خانوادگی دوستم است بازنشر مطالب فقط با ثبت لینک مستقیم به سایت دوستم مجاز است.
آدرس: تهران- میدان فردوسی- خیابان گل‌پرور- پلاک ۳۸- واحد۹ ‌ شماره‌های تماس: ۰۲۱۶۶۷۱۰۹۵۷ و ۰۹۱۲۲۷۶۴۹۰۰ ‌ ایمیل: info@doustam.com